Gelir Misin Bir Gün

Kıracım ben

Gök gürlese heyecanlanırım

Hava bulutlansa umutlanırım

Yağmursuz tebessüm edememki

Şimşekler hıçkırsa

Kapanmaz derin yarıklar açıp

Ağıt yakan yıldırımlar düşer yaslı bağrıma

Kan emici hasret çınarının kökleri damarlarımda

Kırmızı yaprağın gölgesine tüner serçeler

Söndürmez ciğerimi birer damla gözyaşları

Gelir misin bir gün serçelere yardım eder misin?

Başucumda derin bir kuyu

Umut dolu satır dibinde ipi çıkrıkta sallanıyor

Beslendiği ela renkli göl, başını alıp gidince

Gözüne kara su inmiş

Siyah gözlükleriyle diz çökmüş 

Kör bir pınar var ilerde

Kıracım ben

Susuzum

Verimsiz

Ekilip biçilmeyen

Çiçeklerin açmadığı kuşların ötmediği

Bal arılarının göç ettiği

Baharı tanımayan

Kara bir toprağım ben

Yazı gelmeyen

Her mevsim yağan beyaz örtünün ayazına sarılan

Kardelen tohumlarının hiç açmadığı

Âşık Veysel’e sadık olan

Kara bir toprağım ben

Kıracım ben

Sel ’siz gülememki

Uzaktan çoğalıp gelir misin?

Akıp yıkar mısın bir gün

İçimdeki derin yarıklardan geçer misin?

İpsiz kuyudan taşar mısın?

Kör pınardan şırıl şırıl akar mısın?

Söyle gelir misin?

Gelir misin bir gün