Boyası dökülmüş kapılar gibiyim

Mutluluklarım dökülüyor üzerimden, giz olan acılar çıkıyor hayat yüzüne

Aklımda binlerce şiir

Kalbimde tek bir resim

Kulağımda eskiden kalma titrek sesin

Topluyorum arka sokaklarında kaybolmuş yüreğimi

Asıyorum göğe

Kurutuyorum sevdamı içinde

Kurudukça dökülüyorsun sen de içimde

Parçaların dağılıyor etrafa

Yine sen saçılıyorsun kalbimin odalarına

Hiç bir yaprağı olmayan çiçekler gibiyim

Irmaklar boşalıyor 

Denizler çekiliyor

Yitik bir ülkeyi hem terk ediyor, hem de korumaya çalışıyor kalbim

Eksik kalmış cümleler düşüyor dilime

Yetim kalmış ismim, yan yana söylenmeyince senin isminle.

Vur kaç yapıyor anılar acıma 

Ve ben her neresinden tutunuyorsam bu hayata,

Orada senin gözlerin var.

Bunu sakın unutma!