Husran

Dili bozuk bir kaset gibi deliler

Bizden biz gibi ama öteler

Gidemiyorum başımı da kesseler

Bir ben eksiğim kendimden ve geceler

Gece kör zambaklarin yurdundan bir ev

Mantarlar ölülerin kemiklerinden bir dev

Sanki bitiyor zaman bitiyor rüyalar içindeki alev

Bir ben eksiğim kendimden ve geceler

Öyleyse bırak kalsın istemem sifa senden

Her şey büyümüş küçülen bir tek beden

Tamam demiş derviş kime ise neden

Bir ben eksiğim kendimden ve geceler

Sarhoş gibi başımda dönen ucuz dumanlar

Hep aynı dertler hep aynı şarkılar

Ev Olmazmış tek taraflı bir duvar

Bir eksiğim kendimden ve geceler

Bilinmez kaç gece geçti ufkundan

Yaralı kuşlar icimdeki tellere konan

Gecenin bilinmezligi ile ölüler anan

Bir ben eksiğim kendimden ve geceler

Tanımadım hiç ruhu ölümlü bedeni ölümsüz

Birikmiş öz yurdumda dört taraflı öksüz

Kadın gelirmiş akıllı gibi merdümgiriz

Bir ben eksiğim kendimden ve geceler

Bu toprak bu ağır yaşam ve bitmez çileler

Bu kervan böyle mi gelmiş ki böyle gider

Hani ölümlü olanın kuşağındaki haber

Bir ben eksiğim kendimden ve geceler

Yazmakla bitseydi yedi iklimin suyundan

Yaz yaz bitmezdi ölümden sonrasına olan

Kaybolan, bulanan ama hep yok gibi duran

Bir ben eksiğim kendimden ve geceler