Hışımdı Usta

Gençtim, her güzele gönül verirdim

Her gün aşık olmak işimdi Usta!

Kalsaydı erirdim, gitse erirdim

Yangını her yarin, hışımdı Usta!

Her gün mısra mısra şiirler yazdım

Gelene sevindim, gidene kızdım

Doğan günle keman, batanla sazdım

Her yâr bana ilham kuşumdu Usta!

İki üç dörtlüğü sayfaya döktüm

Sonra da adımı ben “Garip” taktım

Hasrete doymuştum, hüsrana toktum

Kalem-Kâğıt, suyum, aşımdı Usta!

Bir Halil Soyuer aklımda gezen

Bir Cemâl Sâfiydi yolumu çizen

Velüt derdi bana, o güzel insan

Andıkça gözümde yaşımdı Usta!

Yazdığın şiirler beni eğitti

Kimi sitem oldu, kimi öğüttü

Bazen neşeliydi, bazen ağıttı

Yolunda yürümek düşümdü Usta!

Tutulmuş kalemim, bir mısra çıkmaz

Soğuktan buz tutmuş gözyaşım akmaz

Sobadan vazgeçtim, bir kibrit yakmaz

Hasretin gönlümde kışımdı Usta!

Tek satır yazmadım, onbeş senedir

Affını dilerim, selam sanadır

Kalem kılıç olmuş özlem kınadır

İlk önce vurduğu başımdı Usta!

Bak burda bir hanımım, iki kızım var

Ev, meslek, araba epey izim var

Mutluyum ama bir gönül sızım var

Gurbete düşüren eşimdi Usta

Yılların birikmiş ürünü burda

Belki altın, gümüş belki de hurda

Adın ilaç diye bendeki derde

Bağrıma bastığım taşımdı Usta!