115

Çok soğuk ve alev alevdi rüzgar

Az saçlı başıma düşürdüğünde

Bile bile sarardı  dediği yaprağıyla

Ayrıklığına vardım umursamazlığının

           Bir şeyler kırıldı

           Kaçıştı yıldızlar

Caddenin üstünde buğulanmış sesiyle gece

Karanlık maviye bürünmüş

Karşımda evim üşümüş

Yanlılığım açıyor kapıyı

            Işıkları açtım

            Gökyüzünü aldım içeri

            Yalnız kalmasın

Aklımdan çıkmadın başkasının kollarında

Dans eden gülümsemenle

Asla eskimeyen ceketimin bir düğmesini daha

Koparan

            Bir şeyler kırıldı

            Duyamazsın sesini

            Hep sende kalan aklımı içeri aldım

            Dinlesin diye