Âzâd

Bugün âzâd olundu yüreğim,
Oysa,esâretim özgürlüğümdü..
Kanadı kırılmış,şaşkın bir kuşum,
Gidecek yuvası,dalı olmayan.
Ne çok alışmışım,
Yüreğinde yaşamaya…
Üşüyorum,yalnızım,çaresiz.
Ağlama gözlerim!
Kimsenin görmediği göz yaşlarımı,
Şimdi peşkeş çekme inadına!
Ne bir damla göz yaşı ne bir âh,
Gizlendiler,tebessümle dudaklarımda..
Yoldaş oldu acılar,buruk anılar,
Sensiz ama senli yarınlar,
Umutlarımın resmi silindi artık,
Şimdi eski bir romanda silik çizgiler…
Daha dün gönülden gönüle pembe güldüler,
Yıldızlarım da yanmıyor,çabuk söndüler,
Fallar da yollar da âzâd ettiler.