Yazmak Denen Sihirli Değnek

Yazmak…

Kelimeleri kullanarak şımarık bir çocuk gibi, ne oldum deilisi gibi azmak

Yazmak…

İçinde insanlığı kurtarmak olan iyi niyet ile kazması harf olan şifrelerle kazmak

Yazmak…

İçinde özlem olan aşkını kelimelerin diliyle süzmek

Yazmak…

Kalemin gücünü inanarak satırlara vurmak, kırıp dökmek birilerini üzmek

Gücününü kalemin desteğinden alan, kalbin ve sayfanın arasında kalan üçlü dostluğun keşfidir yazmak.  Suçu, günahı, hırsı, intikamı, verdiği mesajı tek yönlüdür.  İyi niyet, tevazu ve evrensel insanlık çizgileri hiç bir zaman kırmızı çizgisi olmaz, belki gayret eder. Yazan hep haklıdır… Haksız olduğunu itiraf edip intihar etmez. 

Eğer yazdıklarından ötürü mahkum olsa, idam edilmez. Ama zehirliyse kalemi, kaç kişinin yuvasını yıkar, kaç devleti savaştırır, provokatör olur, insanları birbirine düşman eder, aşağılar, kaç kişi ölür kim bilir. Oysa, eline silahı alıp birilerini öldüren birisi olsa, o çoktan öldürülmüş ya da ömür boyu hapsi boylamıştır.

Yazan kişi yazdıklarından ötürü özgürdür gibi bir öngörü vardır, hani yargılansa siyasiler ayağa kalkar, onun suçsuz olduğunu iddia eder ve mahkum olmamasını sağlar.  Ama kadına şiddet uygulayan, bıçak çeken kadını kurtarmak isteyen birisi o adamı öldürse, kesinlikle suçludur, hiç bir siyasetçi onu savunmaz, gencecik fidan insan olmasının faturasının ödülünü hapiste yatmakla alır.

Yazmak sadece Kur’anda tartışmasız, insanlığa mesajdır. Verdiği öğütlerin sonuçlarında, hiç bir zarar görülmez. Aksine onun öğüdüne uyan mutlu olur, doğruları yaşar… Kimse ölmez, kimse yaralanmaz, kimse savaşmaz, kimse birbirine düşman olmaz, adaletini tartışmaz… Yeter ki okuyanı ve uygulayanı olsun!

Ne güzeldir Kur’anla yatıp kalkan alın yazısı!

Saffet Kuramaz