Kumrular

KUMRULAR

Ey bu karlı ormanın kara bahtlı kumrusu

Her şey düzgün giderken tersine mi akar su

Gugukçuk ötüşüyle başlar gönülde sevda

Aşk yoksa, canan yoksa beklenmez olur ferda

Ölen var, öldüren var, böyle sağlanmış denge

Alıp götürdü kalbi, göklerden inen gölge

Kara bir taş mı değdi kanayan kanadına

Kara yazı denilmiş kara bahtın adına

Kartal yuvalarında ölüm uykusunda eş

Kanat gölgeleriyle tükenmektedir güneş

Yalnız kalmıştı yalnız, yalnızlık ona  zulüm

Nefessizdi nefessiz, nefessizlik zor ölüm

Nasıl parçaladıysa kalbinin üzerini

Ölü bir kumru aldı sağ olanın yerini

Sevmek ve de sevilmek başka heyecansa da

Aynı amaca ölüm, giden iki cansa da

Bülbül şahit, gül gördü, can cananda firari

Yaşadığı sevdayı inkar etmez Coşari

Anlat bülbül, anla gül, de ki gönlü bir çöldü

Sevdi, sevildi, hasret yangınlarıyla öldü

İbrahim COŞAR