Çivit Mavisi Düşler

Sıkma çek elini burnundan

Ruhumun tavanından geliyor

Yanık ardıç kokusu

Kerpiç duvarımdaki kara mık ta asılı

Torbada katık olmuş umudumdan

Sızınca damla damla ela gülüşlerin

Sırılsıklam olur çivit mavisi düşlerin

Sarı değildir sol parseldeki laleler

Mavinin her tonunda açar çiçekler

Sus biraz zelzele laflar söyleme

Uçurma kuşları

Taş taş üstünde kalsın

Sallama temelimi

Çöktürme tavanımı

Üç merteği birleştirme havada

Sorma son isteğimi

Asma cıvıl cıvıl şiirleri

Boynunu büküp yetim koyma duyguları

Okşansın bayram olmayan günlerde dörtlükleri

Yumma ela gözlerini

Göversin öksüz şehrin ışıkları

Serenat yapsın kara kediler

Buluşsun çıkmaz baharlarda sevdalılar

Sökülürse ölümüne bedenler

Toprak altında tutuşsun kökünden eller

Zaman kanat taktı uçuyor melekteki gülüşlere

Belki de son şiirler yazılıyor çivit mavisi düşlere

Sende bırak artık kara kalemi

Çizme küllenmiş dünleri

Al eline bir tükenmez

Çiz gelecekteki mavi mavi günleri