Pes Doğrusu

PES DOĞRUSU​

Sessizliği görüyorum, bahar bahçelerinde
Berrak yüzlere çiğ düşmüş herkes korku içinde
Daralmış denizler nehirler
Vebali bir rüzgâr esiyor geçidim yok benden öte.
Ah! ömrüm, kim söndürdü
Yüzlere yansıyan ışıkları
Pes doğrusu... ne çabuk da esir olduk, hazan düşlere
Hadi yalan de hepsi, acılarla sevmişken seni.
Ne Amerika ne ital'ya  ne de Almanya'sı kaldı
Tüm dünya dikenler üstünde
Git gide tükeniyoruz şu bela olan virüse
Bir ölüm hikâyesi olduk öylesine hazin
Sen, uykularımı kaçıran, ölüm korkusu
Yeter, daha doymadın mı acıyla akan göz yaşımıza?

Nuri Dağdelen
26.0.3,2020