Dayı

Otuz beş yıl oldu çıkalı köyden,

El âlem bizleri sorar mı dayı,

Yüreğimiz yanar uzağız soydan,

Hal hatır sormaya arar mı dayı.

Dolacak elbette gözümüze yaş,

Hepsi de orada hele ki gardaş,

Varınca bilinmez kim olur sırdaş,

Açılan yarayı sarar mı dayı.

Diyelim seneye emekli olduk,

Yüz koyun alarak meraya daldık,

Kimiyle ağladık kimiyle güldük,

Yüz koyun bir işe yarar mı dayı.

Oğlunu kızını okuttu çoğu,

Gelse dahi köye bellemez bağı,

Ne koyun ne keçi bilmez buzağı,

Toprağı samana karar mı dayı.

Kader mi ayırdı daldan goncayı,

Yakında atacaz köye kancayı,

Haşhaşı buğdayı bol ek yoncayı,

Şimşirler kel başı tarar mı dayı...

                                      20.04.2020/Kadir KÜÇÜKKARATAŞ (ANTALYA)