Korona Dehşetiyle Kahroluyorum

Sokakta değil evde kopar kıyamet

Geçsin denen an hayra değil alamet

Her vakit imam et der durur şahadet

Güle oynaya el sallıyor Korona

Elden ne gelir sürmeli karantina

Salgın durmuyor yaşamaya mania

Ya sabır derken benzedik antikaya

Ekmek üstüne jel ballıyor Korona

Ne çok insan var nefsine dur demeyen

Yaparken zarar cahillikle besleyen

Normal yaşammış deyip ölüm özleyen

Duyarsız kula bel bağlıyor Korona

Nisan yağmuru her gün ölen haberi

Umutsuzluğum dolduruyor kabiri

İkibin yirmi yok acının tabiri

Gözden akan yaş sel, çağlıyor Korona

Saffet Kuramaz