Ben Geldim Çocuk

Ben geldim çocuk

Yaslı duvarlardan atlatma beni

Aç virane gönlündeki paslı bahçe kapısını

Örümcek ağlarından kurtulsun kaderin

Gıcırtısı hançer lesin duyarsız yüreğimi

Kıpkızıl bir vurdumduymazlık aksın dışarı

Dur koşma çocuk birkaç numara büyük ayakkabınla

Çakıllı dikenli mermer koridorda elini dizini yaralama

Benden önce annen can evinden tutuşup yetişemez

Revirde şefkatsiz yara bandıyla acını tutuşturma

Babasız lığının dumanını tüttürme

Tut elimden çocuk

Gönlünün sonbaharında üşüyen bir banka oturalım

Kahverengi dökülsün ağaçlardan içimdeki sızı

Savrulmasın merhamet bırakıp gitmesin bu yeşil gözlü kızı

Başını okşamaktan nasır tutsun losyonlu ellerim

Dağınık saçına tarak olsun parmaklarım

İçinden söylediğini duydum çocuk

Her gün gelemem

Belki arada bir telefon açıp buzlu bir merhaba desem olur mu?

Olmazsa ayda bir mürekkebi tuzlu mektup yazayım 

Müdür baban okusun sana

Ama bayramlarda kesin gelirim

Bayramdan bayrama insan olurum çocuk

Ben gidiyorum çocuk

Hadi söyle çöz boğazındaki düğümü

Hadi bana verdiğin şefkatin hepsini harcamadım

Yırtık cebimden çıkarıp

Demirden elbise dolabımda saklayacağım de

Her sabah yüzümü yıkamadan dolabı açacağım de

Hadi bir şey söyle çocuk ağlama ağlatma yeter

Evrensel bir dilek dile

"İnsanların sevgisi güneş olsun,buharlaşsın yüzümdeki gözyaşı" de

Hadi tokalaşalım çocuk

Maddi dünyamı pamuk ellerinle salla tokalaşırken

İçimde ki yükselen altın gümüş dağları deprem vurup yerle yeksan etsin

İnsanlığım kalsın geriye

Kalsın ki yeniden geleyim çocuk