Sen Gelmedin
Göç etmedim
Her an
Her gün
Her hafta
Her ay
Her yıl bekledim
Sen gelmedin
Üçüncü on yılın sonunda
Eylülde tüy döken
Muhabbet kuşları fısıldadı kulağıma
Geleceğini
Ortalık alaca karanlık
İçimi cızlattı tren sesi
Gözümü istasyonda açtım
Hasretin kaçak tütününü piposuna basan kara tren
Dumanı burnumda tüttürüp gelip geçti
Sen gelmedin
Kulaç attım arkandan paslı raylarda
Vurgun yedim derinlerde
Ya deniz kurursa
Güneş suratını salladı
Yüz tuttu yokluğun akşama
Gelmeyişini geceye perçinledi yıldızlar
Usturayla çetele tuttuğum bulutlar
Yüzlerinden domur domur kan damlattı
Al sellerin önüne dikenli tel çektim
Yasaklı köprüleri kullanıma açtım
Sen gelmedin
Kara toprak kızıla döndü
Maviye hasret kaldı kanatlarım
Can eriğinin dibinde uçmayı bekledim
Aşeren gebeler geldi
Sen gelmedin
Gamzeli çocuklar büyüdü
Sen hala gelmedin
Sen Gelmedin başlıklı yazı Kazım Gök tarafından
27.05.2020 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 6
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.