Şiir Ebabilleri

ŞİİR EBABİLLERİ

Bir demdir ki bâlâdan yükselir arşa kâmet
Zürriyetim heceden şiirdir istikâmet

Rahlelerde biriken nüshalar karalama
Ezelden ebediye alfabe sıralama

Susturmuş yirmi harfi kelâmsız ilhamlarım
Dokuz harf dile gelmiş durmuyor evhamlarım

Yarım yamalak şiir ana fikri ağıttan
Ya Râbbi bu şiirler nasıl doğar kâğıttan

Kondu yine başıma şiir ebabilleri
Kıta kıta ölçüyü taşır asil dilleri

Yüsret ver Ey Allah’ım çöktü üstüme bu yük
Ben küçüğüm şiirden, şiir bendimden büyük

Kayıtsız ve şartsızdır kelâma itibarım
Yazarken sümbül kokar susarken kehribarım

İhbar etsem dizede kendimi alaşağı
Şiir benden yukarda ben şiirden aşağı

Ustam ne makta koydur ne giriş gelişmesi
Kolay mı sandın yoksa heceye erişmesi

Şahsi iradenle yaz seni sunsun her kelâm
Söz öbeği seninle şekil alır vesselam

Azad et eş’ârları andalip gibi uçsun
Çünkü şiir özgürdür,sen ebedi bir suçsun

İnsana özgü nisyan unutur bildiğini
Yazılanı okurda ya yazıp sildiğini

Bî-kes’se alfabeler,bî-vefâysa anlatım
Sinemdir şiirimde kanıtım,beyânatım

Heybemde hecelerin sadıkâne bendesi
Şiirle açılacak esrarın şu perdesi

O lahzada bir ölüm takılacak yakana
Âşık olacak sadr’ın o ölümü takana

Şiirde böyle işte oku da anla neden
Gerçekse farkı olur bilinen alfabeden

İşte öyle be ustam şiir şaire yüktür
Bu yükü hak ederek taşıyan ne büyüktür

Kafiyeler şikeste redifim ara bozan
Ölür mü bu dünyada durmadan şiir yazan

· · • • • ✤ • • • · · GÜŞTA