Şiirdeki Asalet

ŞİİRDEKİ ÂSÂLET

Kalemimden dökülür misk-i ambersi güşta
Hecelerin ikbâli sere serpe yayılır
Aşka cereyan eder kağıda her vuruşta
Karalama da olsa bir şiirden sayılır

Ya Râbb kalemi sardı ısdırabın âlâ’sı
Saf saf olmuş dizilir kafîyenin bâlâ’sı

Mürekkep dile gelmiş mukaddes bir yük taşır
Muhtevayı sırtlanmış dökülür dökülecek
Damladıkça kaleme anlatım billurlaşır
Şairâne dilsizlik kağıttan sökülecek

Ya Râbb kelâmı sardı mağrurane bir hâlet
Alaşağı edildi şiirdeki âsâlet

Manzumeye kafiye merâsimi hükmeder
Merhum olmuş mensurluk uyakla kapatılır
Bir fonun eşliğinde güfte olurken heder
Mizâna uygun hâlde şiirlere katılır

Ya Râbb heceyi sardı bir vecize telaşı
Durmadan kalemimle yapar ağız dalaşı

Mest olmuş nihayetsiz ilhamın sıcak yüzü
Ara sıra uğrayıp hâl hatır sorduğundan
Bundandır şiirimin acı dolu önsözü
Kalpgâhıma hükmeder sîne’yi yorduğundan

Ya Râbb şiiri sardı neşvesiz bir mâhiyet
Çünkü yazanı benim bendedir salâhiyet

━━━━━━ ⸙ ━━━━━━━━━━━
Bâlâ: yüksek 
Mahiyet :iç yüz ,esas
Güşta :cennet
Salâhiyet : yetki
Muhteva : içerik
━━━━━━ ⸙ ━━━━━━━━━━  GÜŞTA