Halet İ Ruhiyem

HÂLET-İ RÛHİYEM

Kimsesiz bir çocuğun kimsesizliği gibi
Sağa sola savrulan adımlara gebeyim
Sarıyor her yanımı kimsesizler sahibi
Zaten bir tek o vardı birde şu bez bebeğim

Elim kolum dağınık yastık izi yüzümde
Hangi yana çevirsem cehennem muhtırası
Hiç tamâhı kalmadı dünyalığın gözümde
Benim tek varlığım ki Rabbimin hatırası

Yutkundukça firkatın kekremsi boğuk tadı
Kursağımda birikip iniyor kalpgâhıma
Galiba bu tat olur hislerimin celladı
Kimseler yetişmiyor müessir imdâdıma

Hâletimde parçayım bir bütünden savrulan
Zâhirim tebessümün tarlasında geziyor
Halbûki kimse bilmez sinemdir hep kavrulan
Yalnızca Allah bilip yalnızca kalp seziyor

( Seslendirme: GÜŞTA)

· · • • • ✤ • • • · · GÜŞTA