Mecnun

MECNÛN

Ne güzel söylemiş eskiler; Evvel refik bad’el tarîk

(Önce yoldaş sonra yol)

Takvimdeki günlere kırgınım dünden beri
Bir başına aydan gün alınmıyor be Mecnûn
Beni duvar eyleyip yıktığın günden beri
Bu kaskatı şehirde kalınmıyor be Mecnûn

Kor mu desem yara mı hâlimin vaziyeti
Arza hâcete lüzûm verilmiyor be Mecnûn
Kasım kasım dediniz bu muydu meziyeti
Bu mevsimde gonca gül derilmiyor be Mecnûn

Ayrılık doruğunda çıkmış nara atarken
Kalpgâhım celladına darılmıyor be Mecnûn
Bir doğruyu bin türlü rivâyete katarken
Yalandan hakîkate varılmıyor be Mecnûn

Vurdumduymaz hevesler sahte mutluluk hâli
Daha yolun başında sezilmiyor be Mecnûn
Sevda denilen fasıl fasıl mıydı ahâli
Şu zamanda sevgisiz gezilmiyor be Mecnûn 

(Seslendirme: Güşta)

· · • • • ✤ • • • · ·GÜŞTA