Kırmızı Solungaçlı İlk Şiirim

Sessizce yalın ayak gidişine inat

Karanlığın saltanatında

Ölü doğmuş şiirlerin çığlığında sakladım seni

Arkasını dönerdi mürekkep yüklü gölgeler

Soluk vermezdi ayağına batırdığım divit ucu

Hece siz kafiyesiz yazardım defin ruhsatını

Kefensiz gömerdim dörtlükleri

Çınarlı mezarlığa

Yufka yürekli bulutlar ağlardı

Sırtına aldığı meçhul sevdanın ruhunun ardından

Arkadan kelepçe vururdu gece bekçileri

Gururla çakan şimşeklere

Hüzün bulaşan damlalar yere düşerken

Kıvrım kıvrım zincire vurulmuş nehirler akardı

Tutsak denizlere

Özgürce yüzerdi karanlıkta hasretin

Bir gün Kürek çeken ışıklarla

Sandala binip gelince güneş

Gecenin siyahı kırbaçlamaz oldu

Gökkuşağı bulaşmış aydınlığı

Yedi renkli bir ikindi vakti

Doğum gününde

Dile geldi salamura umutlar

Mezarlıktaki çınarın tuzlu ana rahminden

Kırmızı solungaçlı ilk şiirim doğdu

Filizlendi cılız cılız mısralar

Ulu bir sevda şiirinde yüzer oldu kıtalar