Anlamadın Demi

Sensizliği anlatayım mı sana

Nisan ayının kulağına fısıldasam

İlkbahar yaz sonbahar başını alıp giderken

El ele tutuşan çığ on iki ay düşer üstlerine

En çokta ağustos üşür

Kırmızı kaşkolumu onun boynuna saramam

Anlamadın demi

Kafamı kaldırıp havaya baksam

Anlayınca boyanır siyaha

Güneşi kapatır gökyüzü

Düşer uçurtmalar

Kızarmaz elmalar

Hem karanlığın koynunda seni bulamam

Anlamadın demi

İnce belli bardaktaki suya desem

Buharlanır sabretmez denizler kurur

özgürce yüzen kızlar karaya vurur

Eser titreyerek rüzgâr

Damlalarda kulaç atıp sahiline varamam

Anlamadın demi

Kalemle yazmaya kalksam

Dokunduğum bütün kâğıtlar tutuşur yanar ormanlar

Dumanlı romanlarda

Terler şiirler

Göğsüm daralır nefes alamam

Anlamadın demi

Sensizliği anlatsam dünyanın felaketi

Anlatmasam yüreğimin 

Anladın demi

Ben ölürüm de anlatamam sana

Ekolojik dengeyi bozamam