Dünyayı Biz Bu Hale Getirdik

Derdi olmasa kim kimi severdi

Ne kendi koşar ne de başkaları

Bir Nemrut olur kendini överdi

Herkese bir kulp, takar tasmaları

Duygudaş olmak koparılan çiçek

Kimse yapmıyor papatyayla dilek

Büksen ne olur bükülmeyen bilek

Gün gelir lavlar yakar magmaları

Ölen insanda olur mu iktidar

Herkes emanet ameli yadigâr

Düşünmeyen çok eser esmez rüzgâr

Böyle bilse de akar salyaları

Yoksa kimliği olmaz korkusu da

Dokunmuyorsa olmaz duygusu da

Öldürmüyorsa olmaz kuşkusu da

Sanal dünyadan bakar aynaları

Kim hayal eder sonsuza yürümek

Kabre girip de ister mi çürümek

Moda değil ki kefeni bürümek

Oysa sahnede çok numaraları

Saffet desende mayasız öğüdün

Kalburdan geçmez yaprağı söğüdün

Osmanlının da, adı yok Söğüt’ün

Ahlaki çöküntü kum fırtınaları

Saffet Kuramaz