219

tül perdenin ardına saklanmış şehir

penceresinden izliyordu odamı

umut içebildiğin kadardır diyen

ve son bahsini oynayan bardağımı

  söz ederken senden

tek çabamdı yazmak sevgimi

karanlıkta kalmış beyazlar gibi

birkaç kağıda kopartılmış sonkışgünlerimizden

hep sımsıcak kalan

  yanınca satırlar

masamda çaresizce dolaştı

bir sinek ve gitti

düşlerimdi yalnızca birkaç kırıntı

  dökülen ne yazık ki