Külkedisi De Güldü Sonunda

Külkedisi bugün muradına erdi

Zalim hak ettiğini buldu

Adalet bir kez daha

Merhem oldu gözde ki yaşa

Acının sonunda mutluluk ve şifa

Hediye sunuldu…

Kim ettiğini bulmaz ki

Yanına kâr mı kalır!

Üstelik sürer sonsuz cefa

Ya hapiste

Ya tımarhanede

Ya cehennem bahçesinde

Yaşatır belâ…

Ya Sabır diyen sanmasın kendisini sürgünde

Bulmasın kendisini yalnızlık düğününde

Uzaklar yakın olur baktığı dürbününde

Külkedisi gibi…

Geçmedik ele geçer

Yenmedik sofralara zenginlik saçar

Şaşırır insan ummadık kapılar açar

Bu sarhoşluktan başı döner…

Ancak bilmezse bu verilen nimetin değerini

Boynuna takar yeniden derdin eyerini

Mesele her verilen nimete şükür etmekte

Aynı olduğunu görmektir maharette 

Her karanlığın sonunda seherini…

Derdi düşene Allah’ın şifa verdiğini bilen

Her daim olur gülen!

Saffet Kuramaz