Eylül Konçertosu

Demem o ki;

Bu dil-i geçmiş zamanlar ve

Bu aymazlık kökü sökündür

Kaç kına kurudu yaz gelinlerinde

Erguvan sırtını dayadı rüzgâra

Eril eril…

Bu ceviz kokusu

Ruhuma sinmiş

Üzerinde güz gazellerinden

Nihavent ekmek/

Ve!

Teştte yunmaz artık çocuklar

Mevsim dar/

Turnalar göç

Leylekler öç

Alıyor/

Kavaktan…

Salındım;

Ölmüşlerimin ruhuna

Cesaret tepesine/

Ellerimde kuru karanfil çıkını

Yüzümde aynı kaygı

Gözlerim ağlamaya

Konumlu…

Ve!

Eylül dedim

Daha kaç tel saç dökeceksin

Daha kaç kır bu saçımdan/

Daha kaç ölü…

Bağırdım

Bağırdım

Rüzgâra karıştı

Konçerto…

Lirik tenor eslerimden…