Ah Diyor Süleyman İstedin

Ah Diyor Süleyman İstedin

Köyden inmişti şehire kardeşim köylü Süleyman

Geziyor İstanbul’u ki eksik paçalı her bir yan

Sonradan mı oldular hep böylesine sorsam bir an

Ah diyor Süleyman neden istedin değişti dünyan

Rabbim senden istemedim içimden bu ben istedim

Böyle istemedim rabbim sen beni bağışla halim

Dünyası değişti lakin uçkuruna söz geçmiyor

Uçmayan kuş bir coşuyor kötü olana bakıyor

Başı önünde koşuyor tövbe kapısı çalıyor

Ah diyor Süleyman neden istedin değişti dünyan

Rabbim senden istemedim içimden bu ben istedim

Böyle istemedim rabbim sen beni bağışla halim

Ya köye dönecek dönse o açlığa dayanacak

Ya çalışacak burada çıplaklığa alışacak

Sabırla ya alışacak ya sabırsız çatlayacak

Ah diyor Süleyman neden istedin değişti dünyan

Rabbim senden istemedim içimden bu ben istedim

Böyle istemedim rabbim sen beni bağışla halim 

Girdi hotelde bir işe güzeller gelir peş peşe

Gönlü neşelenir lakin kuş durmaz kaşınır yine

Vursa bu çıplak hal ile hayatın üryan dibine

Ah diyor Süleyman neden istedin değişti dünyan

Rabbim senden istemedim içimden bu ben istedim

Böyle istemedim rabbim sen beni bağışla halim 

Takıldı güzel peşine ne maaş ne takat kalır

Güzel  sarılır güzelde maratona mı katılır

En sonunda nefesiyle kalbi buna zor dayanır

Ah diyor Süleyman neden istedin değişti dünyan

Rabbim senden istemedim içimden bu ben istedim

Böyle istemedim rabbim sen beni bağışla halim

Mehmet Aluç