Ekimle Yaşlandım Bir Sene Daha

Petekler bal doldu ekin biçildi

Ekimin soğuğu sineme düştü

Tarlalar sürüldü tohum saçıldı

Sararan yapraklar dereme düştü

Salçalar kaynadı kilere kondu

Cevizde toplanmış biten sezondu

Gündüz hala sıcak gecesi dondu

Odun, kömür aldım haneme düştü 

Düşüyor yapraklar altından rengi

Ağaçlar kel gibi yoktur ahengi

Kabire giriyor bir yılın cengi

Dağda kar tanesi tepeme düştü

Savaşın Ekim’i yok, gurbetinde

Aşık el salladı çok, yar derdinde

Kavuşturmaz bu ay yok adetinde

Bağlamamda acı nameme düştü

Saffet Kuramaz