Re Ve Min

şeffaf bir güz ve sular bulanık  

nehirlerin ölü gürlemesinde

iplere asılı yaparklar rüzgarın şelalesi 

direklere çakılı hayatlar 

çarmıhlara gerili umutlar

tarladaki beyaz pamuk 

üstüne yığılan kızıl şarap

rüzgarın dallarında vals eden bir gül

ve bir çocuğun kahkahası

onun hiç umurumda değildi

savaş veya sulh 

buğdayın dönüşümü ekmek

bir vaha ve gürültüler, patırtılar 

kesişen savaşlar ve

çıkar çatışmaları

ve hırçın sular aldı gitti o çocuğu

can attığı yerlere doğru

bir yokmuş bir varmış zamanları çılgın çalkantılar üstünde sörf yapan yaşamlar

son ısı tellerinde koşuşturan bir tay 

sağır ve sessizce yaklaşan kış mevsiminin peşinden

buzuların çözüldüğü günde

yeryüzünde yeryüzü allak bullak 

artık bize ideoloji gerekmez

hiç biri tahıl ve ekmek vermez 

deniz bir kasırgayla yarıldığı gün 

güneşin saçları karardığında

kör gözlerimiz açılır ansızın 

ölüm kervanının dalgaları coşunca…