Az Kaldı ( Öğüt)

Az kaldı ( öğüt)

Zenginliğe güvenme iflas eder batarsın

Aç geldin aç gidersin hayat seni ütmesin!

Fakiri hakir görme, ettiğini çatarsın!

Tevazuda karar kıl, kibir seni gütmesin!

Bezm-i elest ahdine sadık kal sapmayasın

Acı ki, acınasın zorbalık yapmayasın

Dünya şatafatına aldanıp tapmayasın

“Ölüm var” bu hakikat hiç aklından gitmesin!

Az kaldı şuracıkta karışırsın çamura

Er olarak göç etmiş nice emir ümera

Hiç hesapta yok iken işler uğrar dumura

Fani dünya aldatıp seni şaşkın etmesin!

Neydim ne oldum diye afallayıp şaşırma

Kendini beğenmişlik tuzağına düşürme

Ele güne zevzeklik yapıp kafa şişirme

İnsan olan şükretsin kuşlar gibi ötmesin!

İnsan düşünen varlık sürekli kafa yorar

Uslu kararı arar, fazlası zaten zarar

Buna istiğna denir, tamah belini kırar

İhtirasın azdırıp uçurumdan itmesin!

Der Mikdadi baltayı bilerek vurma taşa

İnsansın hatan olur melek değilsin haşa

Dün geçmiş yarın meçhul bu gününü hoş yaşa

Hayat bir kereliktir boş işlerde bitmesin

Şair Mikdat Bal