Şiir Şaire Yüktür

ŞİİR ŞÂİRE YÜKTÜR

Şiir şâire yüktür yük ki vardır çekmeye

Harf cüssece büyüktür aşılmaz gelir meye

Mürekkep ince ince döner alevlenmeye

Yalın ayak mahlaslar, ahlaslar belli dünden

İlham ayaklanıyor şiir taahhüdünden

Kıta kıtaya nimet nimet ki gelir Hâktan

Menşur gibi ganimet girer hâmeye sâktan

Kafiyeyi mest eder çiğnediği yasaktan

Parça pinçik kalemler, âlemler yazılası

Sırtımda dünya gibi şuaralık zulası

Cümle cümleye kıskaç kıskaç ki duvar hepten

Yükselir arşa birkaç mânâ dolu mezhepten

Bir beyit efkârlanır düşer zenbe lehepten

Şûr içinde virgüller, güller mekânsız izde

Kafiyeler çınlıyor bir vecizlik filizde

Harf ki harflere beniz beniz ki inste özdür

Güncelerden bir deniz varakta ki önsözdür

Göç eden şiir ehli ya dimağdır ya gözdür

Satırlar kırılası, darılası dizeler

Vefasız mânâ ile manzume diz dizeler

Ahlas: En halis

Taahhüd: yüklenme

Sâk: baldır

Şuara : Şairler

Şûr :Heyecan-coşku

Veciz: özlü

İns: insan

Varak: yaprak

Hâme: kalem

Zenb: günah

· · • • • ✤ • • • · · GÜŞTA