Sana Türkan Şorayı Anlatacağım

     Sana Türkan Şoray'ı Anlatacağım

     Sana İstanbul'u sevmeyi öğreteceğim
     konçerto senfonisini, 
     Yeşil Çamın sultanı, Türkan Şoray'ı anlatacağım
     sana bu akşam "bütün meyhanelerini dolaştım 
     İstanbul'un" şarkısını dinleteceğim
     giderilmez pişmanlıkları geri alacağım
     kanlı gelincikler güzelliğiyle akşamın.

     Sen, bitimsiz hüzzamla ıslanan buğulu billûr
     hangi menevişli kaldırımların sesine, gözyaşı akıtıyorsun
     tükendi sab-rü tahammülüm...adını sormuyorum artık
     zulmetme bana, yüreğim can çekişiyor, izbe sokaklarımda
     Marmara'dan çaldığın bulutları giymişsin
     son pozların en güzelisin, İstanbul kokuyor üstün başın.

     Ne zaman seni düşünsem,
     uçurum olur yastığımın yarısı
     sen, cennet bahçesindeki manolya ağacım
     daha kaç kenti vuracaksın alnından
     Küçüksu'da kollarında uçuşurken o şevkli aşkımız
    (sandım ki: Boğaz'ın içinde bir fakir Orhan Veli'yim)
     gözlerim nemli, bir şeylerin hasreti var içimde
     anladım ki: taklit bir ressamın fırçasıymış öykümüz.

     bilmem ki nasıl anlatsam; seni, İstanbul
     yine gemiler geçiyor, Dolmabahçe'yi selamlayarak
     telaşla Sirkeci iskelesine koşarken ayaklarım
     zincirlenmiş bir mahkum gibiyim, açılamıyorum sana
     Galata'yı suda boğmuşsun, yüksek kaldırım titriyor yelende
     buldum en sonunda, 
     içinde çocukluğumun yüzdüğü, o Şemsi Paşa plajını
     ama kimsecikler yoktu ortalıkta.
     şimdilik hoşça kal, canımın içi İstanbul.

     Bu şehrin sokaklarında devleşirken karanlık
     nice acılar şekillendi içimde
     şu Üsküdar'lı Beyhan'da olmasa,
     başka neyin var ki seni özleyecek, İstanbul.

     Nuri Dağdelen
     Özdere-İzmir