İyi ki Görmedin Koronayı Annem

Yaşarken kıymetini bilemedim

Kabrinde çoktan tenin çürümüştür

Ölürken gözyaşını silemedim

Kalbinde özlem nasıl bürümüştür

Kaç mevsim geçti gitti anam sensiz

Gelmedin hiç aklıma bir nedensiz

Yapmadım ne dediysen bil kastensiz

Hayatım bir şekilde yürümüştür

Uzaktın oynardık hep üzgünleri

Gel desen hissederdik sürgünleri

Çok şükür yaşamadın bu günleri

Korona çığlıkları ürümüştür

Yol aldım afetlerle gündüz, gece

Savaşlar, ihanetler, bela hece

Öldün ya anam, dünya cenderede

Virüsten keyfini mi sürüyorum

Yaşlandım senin gibi, dertler aynı

Dökülür tenim, sanki çalı çırpı

Ecelim alnımda ki en son yazı

Çaresiz dertler tenim dürümüştür

Saffet Kuramaz