Kalemimi Kırdım

Kalemimi kırdım

Kalemimi kırdım, defteri dürdüm

Gitmek üzereyim yoruldum dostlar!

Zorlu, fırtınalı bir hayat sürdüm

Yaş kemale erdi duruldum dostlar!

Bazısı bilmeden, acaba niye

Düşünmeden beni alıyor tiye

Nerelerde kalmış ne oldu diye

Merak edilerek soruldum dostlar!

Birçoğu ezberden fikrini söyler

Ne gözden geçirir ne tetkik eyler

Yaşıyorum hâlâ ölmedim beyler

İşi halledilmiş görüldüm dostlar!

Habersiz, ansızın çeker giderim

Defin eden çıkar hazırdır yerim

Hasımdan taş gelse eyvallah derim

Dostların gülüyle vuruldum dostlar!

Ballı sözlerimi imbikten süzdüm

Kimini ondurdum kimini üzdüm

Hayatım boyunca hep doğru yazdım

Nice dokuz köyden sürüldüm dostlar!

Der Mikdadi; işte bitti sözlerim

Hakiki dostları her dem özlerim

Sabahtan akşama haber izlerim

Koltuğa yerleşip kuruldum dostlar!

Şair Mikdat Bal