Gülefşan Fenafillah

GÜLEFŞAN (FENA FİLLÂH)

"Aşkı olan bütün dünyayı sırtında taşır

Aşkı olmayan beden diye bir ceset taşır "

Tapduk Emre 

//

Meyle hoş olur kalbimiz olmazsa eyvâh derler

Güller saçılır dergâha dolmazsa bin âh derler

Güle değmeyen ellere bir nebze günâh derler

Itrımızdan damla damla siner semâya güneş

O güneş ki arza lütûf o güneş şemlere eş

Meşveretin meclisinde susmaya yasak derler

Dili kalbe indirince dünyaya asak derler

Beş vakitten kaçan ins'e muhakkak ki sa'k derler

Kürsîmizde cehennemin yangını donar özden

O kürsi ki ıraktadır nazardan , fenâ gözden

Çehremizde mai nisan yağar durmaz hak derler

Külfetimiz ağır gelip düşersek ehak derler

İman kutbu menzilinden saparsakta âk derler

Meclisimiz gülefşandır elvandandır coşkusu

O meclis ki dünden uzak yarından yakın kusu

Ram eyleriz fenâ fillâh mâkâmında kul derler

Bu fânilik mektebine varakta okul derler

Durma erlik mâkâmına ilerle, sokul derler

Mevlâyı anlatır hüküm amacı hakkı iknâ

O Mevlâ ki imân ettik âmennâ ve saddaknâ

//

Itır : koku

Şem : mum

Asak : darlık

Sa'k : helak 

Mai nisan : nisan yağmuru

Ehak : en doğru

Âk : serkeş

Gülefşan : gül saçan

Kusu : uzaklık

Âmennâ ve saddaknâ :İnandık ve tasdik ettik

// 

· · • • • ✤ • • • · · GÜŞTA