Kalemin Meşrebi - Aruz

KALEMİN MEŞREBİ (ARUZ)

" Arafı dünyada yaşıyor gibiyiz ; 
Ne gönlümüz eşkıyalığa râzı ,ne nefsimiz evliyâlığa "

//

Yontuldu kalem dipdiri yazmak sıfatından
Mânâda kelamsız özü hep şeddeli bildik
Düşsek ki nihâyet kötülükler kanadından
İzdir göze âdâp ve de düstûru bilirdik

Yâ Râbb bize mahreç dolu mûcizleri bildir
Hattımdaki gaflet ağı nefsimdeki dildir

Hükmün kalemimden yüce ey kudreti şâhım
Hokkamdaki passız çivilerden söze çaktım
Zikrin denizinden cana kuvvet vere mâhım
Yırtıldı ehil perdesi sandım açacaktım

Yâ Râbb bize sezdir o letâfet filizinden
İmlâ dolu heybem bile kayboldu izinden

Bir hüzmede zillet dolu bir hüzmede behcet
Seçsem seçemem lâl gibi nutkumda dolandım
Sen bizdeki enkâzı ve mahçupluğu affet
Düştüm kora nefsin yalanından oyalandım

Yâ Râbb dilimin meşrebi âzâba zamirdir
Heyhat gafa düştüm bile Allah ki o birdir

//

( mef û lü /  me fâ î lü / me fâ î lü /  fe û lün )

//

Düstûr : kural
Muciz : insanı âciz bırakan kısa ve özlü ifâde
Mâh: Ay
Behcet : güzellik
Meşreb : huy , ahlâk
Heyhat : Ne yazık ki

· · • • • ✤ • • • · ·  GÜŞTA