Eskimo Niyazi

Doğunun bir köyünde iki metre karla uyandı Niyazi

Eskimo evinde sandı kendini birdenbire

Mülteci kampında tutuklamış gibi Nazi

Bilmediği yaşamın doğası yapmıştı darbe

O günden sonra ne güneşi ne de ayı göremedi

Yığılan kar Koronavirüs baskısı gibiydi…

Yiyeceği vardı, hayattaydı Allah’tan

Şükretti haline!

Televizyon

Telefon

Çalışmıyordu

Elektrik yandı Allah’tan

Şükretti bir kere daha haline..

Alıştığı pembe diziler

Daha neler yoktu hayatında

İçinde başladı garip sızılar

O sabah yalnız olmadığını anladı bahtında

Evde yaşayan birileri vardı, koşuşuyorlar

Etrafına doluşuyorlar

Çare bulacak kahraman gibi görmek istiyorlardı onu kıratında!

Elinde silahı kazma, kürek

Yol bulmaktı erek

Kim olduğunu artık deşifre etmeliydi yürek

Çiğ altında kalmamak için mesafe

Yüzü donmasın diye maske

Ten nefes alsın diye hijyen olmalıydı mesele!

…/ Ya Sabır dedi

Antartika oldu efendi!

O gün Eskimo Niyazi oldu

Ev halkı etrafına doldu

Hikayeler anlatıldı

Korkular aş yerine masaya yatırıldı

Havalar ısınsın da karlar erisin diye duaya

Herkes katıldı…

Soba yanarken hiç bu kadar üşümemişti

O gün her mantıklı yaklaşıma değer vermeye üşenmemişti

Kar yağmaya devam ediyordu hala

Alışkanlığı yok eden tehdit kapısı çoktan aşınmıştı

Kimse pes etmese de asla…

Saffet Kuramaz