Kırmızı Işığım Yandı Geceden

Dalına konan kuş kahverengi düşünse
Gözlerimin yaprakları dökülür

Kanadından bir tek tüy kopsa
Gök yüzümden umutlarım sökülür

Saçlarına ilişen çiçek soluk yansa
Baharımın elektriği kesilir

          Kulağımda acı bir fren sesi
          Yeşil ışığım söndü geceden

Gözünden bir damla düşeyazsa
Hıçkırığım denizleri basar

Dilinde bir hece tutsak kalsa
Cümlelerim zincire vurulur

İki parmağın acıyla açıp kapansa
Derim parça parça biçilir 

          Acılarım önümü kesti
          Kırmızı ışığım yandı geceden

Sol döşüne nokta koysa kalem
Cılız şiirlerim sütten kesilir

Bir of çeksen derinden
Ciğerimin külleri savrulur

Çıkar bedeninden
Tak boynuma derdinden madalyanı
Siyah ise rengi sevgimi katar aklarım
Yastık altına güvenmem koynumda saklarım

          Duygularım asfalta karıştı