Bedbaht

Biri çıkıp anlayacak şiirin ahengini
Biri bizi uyaracak
Felç ettiğimiz kelimelerin hesabını soracak
Biri bize felsefenin şifresini verecek
Kinayeli sözlerin içi dolacak
Ama onu az kişi çözecek

Adsız bir cisim biliyorum
Neye dokunsa soyutlaşan
Bizi mantığın boyutlarına götürecek
Aklın bir üstüne ulaşacağız
Cılız inançlarımızdan kurtulacağız.

Ve böylece yeni bir kavramlar oluşacak
Usu"nun kılcal damarlarından söz ediyorum
Henüz ulaşılmamış büyük üçgeninden
Dalgalanmalar algılanacak elbet
Biri uçuyorum diyecek
Biri düşüyorum.

Beynin küçük bir bölümünden bakıyoruz
Karıncanın buğdaya baktığı kadar
Sineğin uçtuğu kadar uçuyoruz
Ama arının hünerini henüz bilmiyoruz
Sadece kusuyor sanıyoruz.

Ama biz hala aşk şiirleri yazıyoruz
Biz gereksiz yere yağıyoruz
Burada farklılık yok
Burada uyanma isetği yok
Bu gidiş bedbaht
Taşlar gibi dinliyorsun
Taştan medet bekliyorsun...