Geçti Vuslat Zamanı

Omuzumuza zaman, yüklenir tüm hıncıyla !
Geçiyor işte bahar, bakıp bir gözucuyla ...

Sadakatine sadık, kalırken siyah güller ,
Dilini çıkarıyor, menekşeler, laleler !...

Bir özlem denizinde,kururken dil ve damak,
Nasıl da geç aymışım, bu mu halden anlamak ?

İçim de yıkılırken, hergün ışıklı bir kent !
Gelir mi, geçmişime, şöyle atsam bir kement ?

Lezzeti ne dünyanın, ağlamak mı, gülmek mi ,
Ne dersin, söyle gönlüm, bu bir kuru emek mi ?

Sarhoşta olamadım, ıhlamur kokusuyla ,
Geçiyor işte güneş, kalınca sakosuyla !...

Buğulanırken başım, keskince bir ayazda ,
Buz kesiyor bak işte, elim,ayağım yaz'da !

Son sınıra dayanmak, yorulmak gide gide ,
Geçince gençlik çağı, karetmezmiş gölgede ...

Çırılçıplak düşerken, ortasına bir kışın ,
Baktığın yerde kalır, düşük yapar bakışın !

Güzellik el değişir, değişirmiş gibi yer ,
Kim binecek kısrağa, vursan da gümüş eyer ?

Hani kişner derdiler, sahibine göre at ;
Ne günün hükmü kaldı, ne anlam taşır saat !

Sandım, bir an geçmişim, altında kaldı çığın !
Birtek uzuyor şimdi, saçları karanlığın ...

Hayat ağacımıza, düşerken bir gölgelik ,
Fazla seçemiyorum, gördüğüm iki belik .

Karanlığını ıslığı, baskın gelirken sur'a !
Geçti vuslat zamanı, bakmam artık kusura...