Unutmamın İmkanı Yok

İlk bakışına tutsak ettiğimi

Hatırladın mı
Gökyüzünün kısa kollu mavisini soyundurup
Narin bedenine giydirince
Ayazın kürk mantolu gecesini omzuna attığını

Hatırladın mı
Şafağından demir alamayan güneşimi
Üşümüş korsanlarının bile yağmalamadığını

Ben unutmadım
Hışımla yağan terk edişine
Şemsiye açamayan çaresizliğimin
Sele kapılıp denize dökülüşünü

Karanlığın kundağında acıkmış özlemini
Ela gözlerine süt dolan duygusal yıldızların emzirdiğini de

Unutmadım
Gençliğini kaybeden gülüşlerime
Siyah beyaz gamzeni evlatlık edindiğimi

Hiç unutmadım
Sarı başaklı masallarda buğday değilde
Hasretinin taş değirmeninde un olduğumu

Hele bunu
Mısralarımın dalında kızarmayı bekleyen
Yeşilimsi umutlarımı çalmak için
Her an şiir bahçeme giren utanmaz yokluğunu
 
Unutmamın imkanı yok