YORGUN

Yine Eylül geldi tükendi yazlar

Mevsim hazan, yaprak gazel, dal yorgun

Sessizlik içinde şarkılar sazlar

Nağme suskun, mızrap üzgün, tel yorgun

Kapanır mı bilmem, bu derin yara

Gönlümde yas bitmez, bahtımda kara

Hep sonbahar, gözümdeki manzara

Bahar bezgin, bülbül sessiz, gül yorgun

Çile denizinde koptu bir tufan

Hüzün sandal oldu, acılar liman

Hayatım anlamsız, sen gittiğin an

Gözler dalgın, dudak mühür, dil yorgun

Ruhumu sarmışken kırılmaz kafes

Ciğerime zulüm, aldığım nefes

Artık vazgeç diyor, içimden bir ses

Beden düşkün, sağım bitkin, sol yorgun

Hasret sancısını dindiremedim

Sinemde yangını söndüremedim

Yâre mektup yazdım gönderemedim

Adres meçhul, zarf isimsiz, pul yorgun