Ah Zengin Olsaydım Desem

.

.

Altın madeni buldum yahut petrol yatağı

Sardı beni heyecan bir zenginlik atağı

Kazancım da artıkça gördüm neymiş batağı

Peşinden koştuğum mal, yapmıştı beni hamal!

Zevke sefaya düşkün her işimde uşaklar

Kilo aldıkça belden patlıyordu kuşaklar

Kim görse ne yaşarsam oluyordu aşıklar

Veririm çok para çal, etmeyin beni ihmal!

Zaman geçtikte oyun, bana yoktu oyuncak

İtiliyordum sanki kime açtıysam kucak

Kaçıyordum düşümden, kendimden bucak bucak

Sonunda bitti şer rol, iflah etmeyen ikbal!

Dünya mutlu etmiyor doyumsuz fırlatıyor

Acıdan kaçılmıyor sununda ağlatıyor

Işığı söndürdükçe özlemi dağlatıyor

Yok tövbeden başka yol, zikir etmeli dudak!

Zenginlik yok olanda değil kalıcısında

Huzurdur yalnız bedel, yaşar alıcısında

Sevap kaptırmayalım amel çalıcısına

Allah’a olmalı tek kul, gerisi yalnız tuzak!

Saffet Kuramaz