Zamanıdır Gitmenin

Bir nefesti ömür, derinden

Geldi geçti, nasıl bilmeden

Ağladımsa da hiç gülmeden

Zamanıdır gönül, gitmenin

Her ahı gördüm, dost dilinden

İçtim aşkı, hakkın elinden

Nasiplenemedim, şevkinden

Zamanıdır gönül, gitmenin

Kul zerre iken, hak nezdinde

Hak sır idi, kulun fikrinde

Çözmesem de sırrı kendimde

Zamanıdır gönül, gitmenin

Sararken haksızlık, dört yanı

Devirecekse de sultanı

Mazlumun, yükselen figanı

Zamanıdır gönül, gitmenin

Kalmadı zevki, şu dünyanın

Ne niyazın ne de muradın

Doğdun, lakin hiç yaşamadın

Zamanıdır gönül, gitmenin