Sinde Kaldı

SİNDE KALDI

Gönlüm gönlünden düşen tatlı sözlere kandı

Yorgun gözlerim seni karda kardelen sandı

Ne göz göze bakıştık ne nefesler öpüştü

Kalbim hasret çekmekten usandıkça usandı

Nurunda gölgem uzun, yokluğunla kısayım

Gözleri kör bir kalbin ellerinde asayım

Suskunluğun içinde ikilem yaşıyorum

“Sevmiyorum” de bana de bana ki susayım

Gözümü esir eden gözlerin bende kaldı

Sevgine sevdalanmış yüreğim sende kaldı

Ayrılık korkusundan kurtuluş değil ölüm

Ruhum seni ararken bedenim sinde kaldı

Küsmek mümkün olsaydı yüreğime küs derdim

Ruhumu kemiren aşk çoğalan virüs derdim.

Aklımın dört yanına kazındı senin adın

Unutmak mümkün değil, “Coşari sen sus!” derdim.

11.04.2021/Samsun

İbrahim COŞAR