Yanıyor Manavgat’ım

.

.

Yangın haberini duyunca hemen

Hamak kurduğum çamı aradım!

Öylesi yanarken tutuştu çimen

Kaçarken ateşten nasıl ağladım!

Ahır kapısını dost açamadım

Yanan hayvanlarla dost kaçamadım

Bir hortumdan suyu dost saçamadım

Ellerim çenemde, gönlüm dağladım!

Manavgat, şelalen gelse buraya

İbrahim ateşi deyip sulasa

Kurtarsa imanım, şifa yaraya

Duayla titreyip nasıl çağladım!

Niyette Nemrut’tan ne farkın var

Ha insan ha orman cinayet ayar

Orman yakmakla ne umarsın yarar

Başıma karalar sarıp bağladım!

Saffet Kuramaz