Okuyup Yaşadım Esma Ül Hüsna

.

.

Uzattım elimi yokluk dünyada;

Onla tokluk buldum, Esma-ül Hüsna!

Zikrini ettikçe gördüm şahika;

Aydınlattı yolum, Esma-ül Hüsna!

Allah’ı sevdim ben maşuku oldum;

Vuslatına dua etsem duruldum 

Secdede ağladım aşkla doğruldum;

Hamdım okur oldum, Esma-ül Hüsna!

Ağladım halime, çok az güldüm

Nefsimi terk ettim, ecelsiz öldüm;

Zikriyle sevindim rahmeti buldum;

Okudukça daldım, Esma ül Hüsna!

Attım yaşamımdan aldatan ritmi

Yok ettim mazimden günah resmimi

Başka dünyadaydım okurken ismini

Etti safi kulum, Esma ül Hüsna!

Her yerde Allah’ı gördüm hayâyla

Kalbime şer girmez nurlandı ayla

Kâbe evim oldu vardığım sıla 

Yaşayarak güldüm Esma ül Hüsna!

Saffet Kuramaz