Nefsime Sonsuz Aşkı Öğret

.

.

Yaratılan kim varsa kul olmaya can atar

Yaptığı ibadetle etrafına şan katar

Mum üstünde tütüyor gönle nurdan laleler

Mecnuna döndürdükçe sarıyor da haleler

Güneş masumca yakar aşkla büyürken fide

Suya özlem duyana kadar sürer vazife

İbrahim ateşinde yoktur tek kirden izi

Şeklimi değiştirdim diye vurmaz da dizi

Anlayın karanlığı delen ışıktır işte

Kimseye torpil geçmez sırdaş kalayım diye

Kokusunu yayarken, gül olmuş sevgisiyle

Çıkar ummadan yardım ediyor sezgisiyle

Alnında secdeyse iz, kalbini sararda nur

Allah yaratmış diyen yaşar severken onur

Süngüsü lale olmuş bakın kalbin içinde

Darbeye etten duvar olmuş harbin içinde!

Nefsine sonsuz aşkı öğret, seni üzmesin

Günah bataklığında bata bata yüzmesin

Yaratılan ne varsa kul olmaya can atar

Yaptığı ibadetle etrafına şan katar

Saffet Kuramaz