17 Ağustos 1999Da

.

.

Bin dokuz yüz doksan dokuz yılı on yedi Ağustos

O gün gece yoğun bombardımana tutulmuş gibi

Depremin acısıyla verilmişti SOS

Ve

Ülkemde tutmayan kalmamıştı yas…

Onbinlerce insan ölmüş, yaralanmış

Yerle bir olmuştu binalar

O gün manzara karşısında yürekler karalanmış

Unutulmuştu dünyalık davalar

Vermişti herkes el ele,

Ağıtlar dönmüştü sele

Toz bulutu karışmıştı yele…

Ah Yalova!

O gün yangınında taşıdım su kova, kova…

Sönmedi o yangının hala

İzleri hatıralarımda!

Çabalıyorum hala

İzlerini sarmaya!

Ne kalemler tükettim

Dilim, damağımı kuruttum

Yine de yetmedi o dehşeti anlatmaya…

Rabbim bizi koru böyle afetlerden

Önlem alıp da kurtar böyle gafletlerden! 

(Amin…)

Saffet Kuramaz