Kefene Bürününce Anlarız Da

.

Yaşayana mutluluk yerine sardı acı, 

İşlendikçe günahlar yaptırdı hata, kaygı…

Yaşayana riyakar kuldan gördürdü saygı

Rezil rüsva olmaya çare yoktu sevgili!

Kimi zaman taşındı şehit cenazeleri

Depremler yakıp yıktı huzurlu haneleri

Afete hazırdı hep ucuz bahaneleri

Rabbimin rahmetiydi bizleri tutan diri…

Çınar altında duran kula çarptı yıldırım

Trafik terör estirdi ölü doldu kaldırım

Anlamadık aniden gelen ölümdür sahi

Haber aldığımızda şok yaptı bu bildirim!

Ne yaşamayı sevdik ne de ölmeyi umduk

Dünyalık çıkar için şerre göz yumduk

Her an yenmeye hazır zalim elde lokumduk

Ölsek terk ettiğimiz mal için ettik kavgayı! 

Neyin sahibi olsak gidiyor elden, cepten

Her bilinen emanet dilenen hayal hepten

Ömrümüz geçsin diye bomboş yaşarız sahi

Kefene bürününce sanma kurtuldun harpten! 

Saffet Kuramaz