Ormanın Çığlıkları

ORMANIN ÇIĞLIKLARI

İnsanlar acımasız, olunca menfaati

Bilerek bilmeyerek ateşleri yaktılar

Ormanı yurt edinmiş tüm canlı mahlukatı

Ateşin karşısında çaresiz bıraktılar.

Küresel ısınmayla kavrulmuş kuru otlar

Kıvılcımlara sebep, uçaklarda pilotlar

Uğraşsa da bir işe yaramıyor metotlar

Ateş rüzgâr el ele sahillere aktılar

Kiminde yangın tüpü kiminde su hortumu

Kimi alev üstüne kovayla atar kumu

Evleri yananlarsa sanki kader mahkûmu

Hepsi de gözyaşını küllerine döktüler

Devletin makamları görevi bölüştüler

Büyüdükçe alevler birbirine düştüler

Birbirini suçlayıp gizlice dövüştüler

Milleti ikna için bayağı dil döktüler

Rüzgârın gücü ile coştukça coştu yangın

Milletin yüreğini yakıyordu her vurgun

Alevle savaşmaktan bütün insanlar yorgun

Çaresizlik içinde yananlara baktılar

Rüzgâr hızını kesti, bulut gönderdi güneş

Kendiliğinden söndü bir hafta sonra ateş

Kül olan araziler çekilir diye peşkeş

Her biri bir harita üzerine çöktüler.

Coşari ne dersen de plan yaptılar, tuttu

Yangın düştü gündemden bütün ülke unuttu

Ev sözü vermek bile mazlumları avuttu

Kömürleşmiş ağaçlar bir bir boyun büktüler.

25.08.2021/Samsun

İbrahim COŞAR