Ekim Mesaisiyle Güz Garson

Ellere yollara silaya uzaga
Baglanmis umudun baglanan sonbahar gününden
Merdiven üstü
Catiya dogru
Tavanarasi kuslarinin da ev bark oldugu sirali dizili fotograflariydi
Icinde yagmur da vardi sahil de semsiye de
Kiz olup da aska yandigi sönmesi susmasi zor seylere
Sanki söyleyecek daha kimbilir ne cok seyi vardilardan
Hala kendini dagildigi yerden toplayamadan yaz
Güz seyridir vakti zamanla hüzne tekabül
Yeller esip firtinalar kopup
Ipleri henüz dügümlenmemis sandalyalar sanki mesaiye kalmis garson
Acik pencereler acikta kalan bahceler ve kapilar
Dalgalarin vurdugu korkizili yangin kiza ve mosmor kiyilara bakarak
Soguklara sarilip öpüsüp giden bu seneden
Ve üzülmüs kolyelerden hatiralik ladesler koparip
Seviserek bilinmez elvedalara savrulmaya takvim ve hircin temsil
Kendini oldugu gibi
.. hozan harabata karanfil birakan
 
Seyfi Karaca………Ekim / 21